"Blije nieuwe oren allemaal!!!"

Shoppen in Guildford.

Het nieuwe jaar is al weer in volle gang, ik hoop dat iedereen een goede start van het jaar heeft gemaakt en een gezond en geweldig 2014 zal hebben...
Ik zal nog even een stuk terugblikken zodat je weer up to date bent.

Fietsen kan gelukkig wel in het park!

Going back to our roots...
In november ben ik met de kids een paar dagen in Nederland geweest. Het was een heel avontuur om zonder Jorg, die op dat moment in Zuid-Amerika zat, met de autotrein naar Maassluis te rijden. Mijn vader was zo lief om naar Londen te vliegen zodat hij met ons mee kon rijden, is toch wel handig als iemand de dvd kan wisselen, of een pak koek open kan maken, enz.
De reis verliep voorspoedig, best spannend om met die grote auto een trein in te rijden, helemaal toen een mannetje me gebaarde dat de onderste wagon net vol was, zodat ik fijn naar boven mocht manoeuvreren...Over de reis naar Nederland doen we zo'n 6 a 7 uur, afhankelijk van de file en de eventuele plaspauzes die we moeten maken. Ook moet je een beetje mazzel hebben met de treintijden. Je boekt van te voren een treintijd, mis je deze, kun je meestal de volgende ook nemen. Op de heenreis vroeg de dame bij de douane dan ook: "Running a bit late Mrs. Brewer?" Door wat vertraging onderweg (een op hol geslagen Tom Tom) kwamen we anderhalf uur te laat bij de trein aan, maar dit was dus geen probleem.
Het was een feest om in Nederland veel familie en vrienden weer te zien! Het lastige was wel, dat je dan heel graag iedereen wilt zien, en er werd ook veel gevraagd: " Je komt toch wel even langs he?" maar dat is helaas nauwelijks te doen met drie kinderen in vier dagen.
We zijn ook nog even in de Johannes Voorhoevestraat geweest. Het voelde vertrouwd en gek tegelijk om in onze straat en in ons lege huis te zijn. Ons huis is per december verhuurd aan een Zuid-Koreaans gezin, nu maar hopen dat zij het daar net zo fijn vinden als wij!
Wat ook heerlijk was, hoe gek het ook klinkt, was om in de Albert Heijn een voorraadje in te slaan. We missen producten als; ontbijtkoek, Pickwick-smaakjes-thee, saté-saus, hagelslag en vlokken, hiermee maken de kids vaak de blits op school, maar onze Braziliaanse hulp kijkt me altijd heel vreemd aan als ik weer van die groene krokodillenvlokken op mijn boterham strooi!

Op stap...
Sinds we hier wonen missen we onze familie en vrienden natuurlijk, maar een van de leuke dingen van het expatleven zijn de bezoekjes die we toch regelmatig krijgen vanuit Nederland! Vincent en Mariette waren hier in december, en omdat wij ook oppas hadden geregeld konden we heerlijk met zijn vieren Londen in. Bijzonder, want een stedentrip met vrienden doen we eigenlijk niet meer sinds we kinderen hebben en we hebben er enorm van genoten!

Mariette en ik bij de Thames...

Vossenjacht...
We wonen in een gebied waar vossen een plaag zijn. Nu zien wij gemiddeld een keer per week een vos door onze tuin lopen 's avonds, maar komen er vaker een tegen in onze koplampen, of platgereden op de weg. Amerikanen lijken panisch voor vossen, Tobias zijn juf, Mrs Jane Josza, gebruikt zelfs een anti-vossenfluitje als zij over de schoolground loopt om naar het speelveld te komen dat bij het bos ligt. Zij is heel bang dat ze een vos tegenkomen. Wat een onzin dacht ik, die vos is al lang gevlogen als die druktemakers voorbij komen, maar niets is minder waar! Toen ik Madelon laatst op wilde halen uit school, werd ik door het schoolhoofd van Early Childhood tegengehouden, ze zei in lichte paniek: "The schoolfox is out and about, we just saw him, so stand back!" Ik hoopte een glimp op te kunnen vangen, maar veiligheid voor alles, dus ik kwam het hek niet door met de kinderwagen. De directrice was ondertussen druk in gesprek via haar walkie talkie met de beveiliging, en ik dacht alleen maar; "Schiet eens op, ik moet mijn kinderen van school halen." Nu blijkt dat er inderdaad een vossenfamilie in het schoolbos woont en er regelmatig een over het schoolplein loopt. Ik heb zo'n idee dat Mrs. Josza nooit bij ons op huisbezoek zal komen...
Veiligheid voor alles is sowieso een dingetje bij de Amerikanen. Ze houden naast de firedrill ook twee keer per jaar een zogenaamde "lockdown."De kinderen moeten dan onder hun tafeltje gaan zitten met het hoofd naar beneden en stil zijn. De juf sluit de rolluiken en doet het licht uit, dit is bedoeld voor het geval er een dreiging op school zou zijn, een schutter bijvoorbeeld. Eng idee, maar dit is in Nederland helaas ook wel eens gebeurd...Aan de jonge kinderen wordt dit natuurlijk niet zo uitgelegd, voor hun is dit een soort spelletje.

Tobias op hertenjacht in Bushy Park

I always get my sin...
Tobias en Madelon doen het goed op school. Ze spreken al aardig goed Engels en zeker bij Madelon zie je dat het Engels haar Nederlandse vocabulaire begint in te halen. Zo weet ze bijvoorbeeld wel wat een "rectangle" is, maar kent ze het woord "rechthoek" niet. Tobias en Madelon spelen samen thuis ook steeds vaker in het Engels. Tobias leert lezen in het Engels, wat voor de nodige verwarring zorgt. "Oh, dat is de "E" van apple, mam!"Maar wij zeggen gewoon de a van appel in het Nederlands. En toch zeg je "ape" (eep) en niet "ep", of zoals in het Nederlands "Aap"... Tobias kan in het Nederlands korte woordjes al lezen, maar leert het nu technisch in het Engels, dat gebeurt dus naast elkaar, kinderen vertalen volgens de juf niet.
Ik had laatst een gesprek met de juf van Tobias over zijn voortgang op school. Toen merkte ik dat ik nodig wat uitdrukkingen in het Engels moet gaan bijleren, want toen ik haar wilde uitleggen hoe Tobias zijn karakter in elkaar steekt, kon ik toch moeilijk zeggen; well, he's always looking the cat out of the tree and ach, silent waters have deep grounds..."
Madelon was laatst ook even in de war toen ze na de (3 weken durende!) Kerstvakantie weer op school kwam. Toen ik haar ophaalde vroeg ze aan me: "Mam, waarom zegt iedereen dat ik blije nieuwe oren heb?..."Ik moest even nadenken...maar toen ik het letterlijk in het Engels vertaalde begreep ik haar verwarring...jij ook?

Madelon met haar vriendinnetje Charlotte en Mrs. Stephanie

SinterClause...
Kerstmis in Engeland is een serieuze aangelegenheid. De versierde etalages waren prachtig en ik heb nog nooit zoveel gadgets en snacks, koek en gebak in Kerstthema gezien als hier! Jorg en ik hebben Harrod's nog even bezocht, zonder de kinderen, maar met 36,4 miljoen anderen! Tobias en Madelon hebben "Twas the night before Christmas" geleerd op school en onze buren hadden hun huis zo versierd dat wij 's avonds geen verlichting meer nodig hadden in ons huis!

Toch lief dat opa en oma een poging doen
om onze voortuin net zo mooi te versieren als de buren!

Toch misten we die andere man met die baard wel, en hebben we in Nederland nog Sinterklaas gevierd en heeeeeeel veel pepernoten en chocoladeletters ingeladen!
Wat ik niet wist, was dat ik de ontvangen kerstkaarten niet in de papierbak had moeten gooien, maar in een speciale recycle-kerstkaartenbak...had ik kunnen weten, want werkelijk alles wordt hier recycled!

Jouw huis mijn huis...
Eind december zijn we een paar dagen in Nederland geweest. We hebben toen voor het eerst een huizenruil gedaan met mijn neef Ron en zijn gezin. Deze formule gebruiken expat-gezinnen wel vaker, omdat het een win-win-situatie is; wij hoeven geen hotel te pakken in Nederland, en zij hebben een gratis vakantie in Londen! We hebben eerst twee dagen met zijn allen hier doorgebracht en o.a Hamtpon Court bezocht, een van de koninklijke paleizen hier in de buurt. Indrukwekkend mooi was het daar!

Wij en de van Dammetjes  voor Hampton Court.

Henry VIII en Jorg wisselen de laatste nieuwtjes uit...

De huizenruil is ons prima bevallen, want vanuit ons huis in Steenbergen hebben we familie en vrienden bezocht en heb je toch het gemak en de privacy van een huis.
Voor de kinderen was het wel even gek toen we uitlegden dat Ralph en Frederiqe in ons huis bleven terwijl wij naar hun huis reden in Steenbergen. En helemaal toen we uitlegden wat we met Oud en Nieuw gingen doen, namelijk eerst langs opa en oma in Maassluis en vervolgens Oud en Nieuw vieren bij Sandra en haar gezin.
"Jongens, we gaan zo naar opa en oma!" "Waar, in Heemstede, nee, in Maassluis. Opa Paul en oma Margreet waren met Kerst toch bij ons thuis?" "Oh ja...Blijven we dan slapen bij oma Astrid en opa Kok?" "Nee, we gaan eten en slapen bij Marit." "In Maassluis?" "Ja, in Maassluis. Maar we maken jullie om 0.00 wakker zodat jullie naar het vuurwerk kunnen kijken en daarna gaan we naar het huis van Ralph." "In Rotterdam?" "Nee, in Steenbergen." "En gaan we daarna naar Rotterdam?" "Ja voor een dag, maar daarna naar huis." "Naar Steenbergen?" "Nee, naar Londen...""Oh."


Wist je dat...

...Olivier nu 7 maanden is, een tandje heeft, om kan rollen en kan zitten en gek is op die gekke bekken die zijn broer kan trekken?

...je belasting moet betalen als je met de auto Londen in wilt rijden?
...ik laatst dacht ik het niet goed verstond toen de cassiere bij de Waitrose me vroeg: "Would you like some coffee...?"
...de kinderen in de maand december zowat iedere dag een feestdag hadden op school? Aan alle nationailteiten wordt aandacht besteeds; Chanoeka, Divali, Jom Kipoer, maar dus ook Sinterklaas....
...we de afgelopen weken veel overlast hadden door het slechte weer? Er lagen regelmatig bomen over de weg, waardoor we om moesten rijden, maar toen ik zwanen over de weg zag zwemmen dacht ik dat ik gefopt werd...

Ik vermoed dat de hockeywedstrijd is afgelast...

Deze dingen blijven interessant voor de kids...

See you later!!!